Ես ձեզնից այլ կերպ եմ ընկալում ու վերաբերում Իuրայելի՝ Հայոց ցեղասպանության ճանաչմանը

Ես երևի միակ մարդն եմ ձեր մեջ, ով չի քննադատում Իսրայելի՝ Հայոց ցեղասպանության ճանաչումը (Իսրայելի կառավարության կողմից Հայոց Ցեղասպանության  ճանաչման մասին բանաձևի ընդունումը)։

Թե ինչու Իսրայելը վերջապես գնաց այդ քայլին, կարող էիք Հայաստանում ապրող հրեաներին վերագրել, կարող էիք Իսրայելի խելք հավաքել որպես գնահատել, կարող էիք ոչ միայն Թուրքիայի հետ թշնամացում, այլև սեփական սրտերը աշխատեցնել, գնահատել, դրանք այնպես ասել, որ բոլոր այդ բաները այդպես էլ աշխատեին հրեաների համար։

Հիշեիք համերգ գնացած երիտասարների ու սեփական տներում անպատերազմ ապրող մանուկների սպանությունը մարդատյաց, ոչ թե հավատացյալ մահմեդականների  կողմից, համեմատեիք դա թուրքական մարդասպանության հետ, հավասարեցնեիք թեկուզ, թեպետ ասենք իսրայելցի մանուկների սպանությունը շատ նման էր նրանց ատողների ցեղասպանության, զենք վաճառելը ադրբեջանին դրեցիք հավասար  դրան։ 

Թեպետ հիմա Ադրբեջանը բողոքում է Իսրայելի կառավարության դեմ՝ Հայոց ցեղասպանության ճանաչելուն ուղղվելու համար, ես ակամա հիշում եմ Իսրայելում ապրող ադրբեջանցի մի կնոջ պատմելը 2023 թվականին  Իսրայելում համասցիները մեկը մեկի հետևից հետևից գնդակահարում հրեաներին ինչպես էր. Մոտավորապես այսպես էր՝ պատուհանից նայում էի ու կոֆե էի խմում, տեսա, որ հարձակվելուց հետո համ էլ հարևանին գնդակահարեցին...։ 

Այդպիսի բաներ. կոֆե են խմում։  

Այսպես էլ չի կարելի։

Երեխաների սպանությունը, լինեն երեխաները իրանցի, թե իսրայելի, նույն կերպ պիտի ընդունեք ներս։ Բայց օրինակ իրանական ռմբակոծումների զոհ սարձած չպատերազմող, նոր ապրող փոքրերի մահը գնահատեցիք «տեղն է դրանց», ի տարբերություն իրանցի երեխաների սպանությունից, որ նաև ԱՄՆ ռմբակոծության արդյունքն էր։

Ես ապտակում եմ հայերիս նման զգացողությունները ու բարձրաձայն արված լայքերը։

Մի կորցրեք մարդկությունը, ինչ ասեմ. լրիվ իբր «քաղաքական եք մտածում։

Անահիտ Ոսկանյան

Լուսանկարում՝ հայ երեխաներ, պաղեստինցի Օմար, իսրայելցի Օմեր, ավերված դպրոցը Իրանում...

Հ.Գ.- համաձա՞յն եք ինձ հետ։