Համազգային արհավիրք էր, բայց կար միասնություն․ Ծաղիկ Վարդանյան

«Անկախ փորձագետ» ՀԿ նախագահ Ծաղիկ Վարդանյանը գրում է․

«ԵՐԲ ՀԱՄԱԶԳԱՅԻՆ ԱՐՀԱՎԻՐՔ ԷՐ, ԲԱՅՑ ԿԱՐ ՄԻԱՍՆՈւԹՅՈւՆ

Սպիտակի երկրաշարժը տեղի է ունեցել 1988թ. դեկտեմբերի 7-ի Գրինվիչի ժամանակով ժամը 7 անց 41 րոպե 22,7 վայրկյան (տեղական ժամանակով 11 անց 41րոպե 22,7 վրկ.): Ուժգնությունը էպիկենտրոնում գնահատվել է 10 բալ:

Ավերիչ երկրաշարժի պատճառով տուժել է 21 քաղաք և շրջան, 342 գյուղ, անօթևան է մնացել 514 հազար մարդ, տարբեր աստիճանի վնասվածքներ է ստացել մոտ 20000 մարդ, որոնցից հոսպիտալացվել են 12500 մարդ, զոհերի թիվը կազմել է 25000 մարդ։

Հ.Գ Այս արհավիրքին զուգահեռ կար ՄԻԱՍՆՈւԹՅՈւՆ, ողբում էինք բոլորս, ցավակցում էինք բոլորս, յուրաքանչյուրը ուզում էր օգտակար լինել։ Երևանը վեր էր ածվել մեծ , հումանիտար պլատֆորմի։ Չկար սև- սպիտակ, հին-նոր, կար ցանկություն վիրավոր Հայրենիքին օգտակար լինելու։

Հ.Գ. Հ.Գ. Ես բժշկականի առաջին կուրսի ուսանող էի, տուժվածներին օգնում էի Մասիվի հիվանդանոցում(ներկա ՍԳԼ )իհարկե, միակ լուրջ գործը, որ 1-ի կուրսեցուն «վստահել են» վիրահատության ժամանակ կտրած վերջույթների վիրասրահից տեղափոխելն էր…..

Իսկ Գյումրի չթույլատրեցին գնալ, չնայած անձայն սողոսկել էի շտապ օգնության մեքենայի մեջ։

Ճանապարհին պատասխանատու բժիշկը նկատեց և ետ ուղարկեց Երևան, պատճառաբանելով՝ «պատրաստ չես, քո ժամանակն էլ կգա»»։